dinsdag 20 november 2012
Nederlandse man onzeker over kledingkeuze
14/11/2012
http://www.nu.nl/lifestyle/2958312/nederlandse-man-onzeker-kledingkeuze.html
Nederlandse mannen hebben niet graag zelf de de touwtjes in handen tijdens het kopen van kleding. Zo staat er te lezen in een artikel op Nu.nl. Uit onderzoek in opdracht van een webwinkel in overhemden, uitgevoerd door een onafhankelijk onderzoeksbureau onder 1.500 Nederlanders, blijkt althans dat 40 procent van de mannen onzeker is over zijn kledingkeuze en nog altijd zijn partner naar zijn of haar mening vraagt. Dit komt vooral voor in de leeftijdscategorie tot 34 jaar. Naarmate de heren ouder worden beslissen ze steeds vaker zelf.
Goed, mannen zijn dus onzeker over hun kledingkeuze. Hoe zou dat komen? Het artikel geeft zelf het antwoord:
"Modebewust zijn de mannen vandaag de dag niet. Meer dan 25 procent van onderzoekers voelt zich niet modebewust of is niet met mode bezig."
en:
"Je ziet toch dat de Nederlandse vrouw hier meer oog voor heeft. Ze neemt meer de tijd voor het uitkiezen van de kleding en helpt haar partner graag een handje. Ruim 39 procent van de vrouwen vindt zichzelf namelijk wel modebewust", aldus de eigenaar van de webshop.
Tja, vertel eens wat nieuws. Maar hoe komt dat nu precies? Waarom zijn mannen niet modebewust? En hoe komt het dat de vrouw daar meer oog voor heeft? Volgens mij is dat weer een typisch gevalletje oorzaak en gevolg omdraaien. De man heeft er geen verstand van, is onzeker en de vrouw steekt graag de helpende hand toe. Hmm. Ik denk dat het andersom werkt. Mode valt niet in het mannelijke domein. Mannen worden niet geacht zich met mode bezig te houden. Mannen die dat wel doen worden voor nicht of homo versleten. Mannen die in de modebranche werkzaam zijn, zijn meestal ook homo. Hetero's wagen zich daar niet aan. Mode is niet mannelijk. Het is onmannelijk om met mode bezig te zijn. Het is dan dus ook al snel onmannelijk om modieus te zijn.
"Meer dan de helft van de mannen winkelt graag met zijn partner terwijl maar 23 procent van de vrouwen hier de voorkeur aan geeft. Vrouwen struinen liever de winkelstraten af met vriendinnen of alleen."
Ook logisch. Mannen hebben geen verstand van mode, dus ze willen niet de fout maken om met iets thuis te komen dat door de vrouw afgekeurd wordt. Want dan zijn de rapen gaar. (Te) veel geld uitgegeven, aan kleding die ook nog eens niet goed is. Geen wonder dat mannen het liefste met de vrouw winkelen. Of beter nog: per vrouw winkelen. Ja, u leest het goed, een gewaardeerde collega van mij sprak ooit de legendarische woorden: "Ik koop mijn kleding per computer of per vrouw. Ik bestel via Internet wat ik nodig heb, ik weet mijn maten dus ik ben snel klaar. Of ik laat mijn vrouw het kopen. Ik hoef het dan alleen nog maar aan te trekken.
Het is tekenend voor de desinteresse van mannen voor mode. Het is onmannelijk om je voor mode te interesseren en de mannenmode is daar ook op afgestemd. Alle mannenkleding ziet er door de bank genomen ongeveer hetzelfde uit, de kleuren zijn veilig en de variaties zitten in de details.
De uitspraak van mijn collega legde nog een ander belangrijk punt bloot. Ik ben snel klaar, want ik weet mijn maten. Kijk, mannenmode is redelijk éénvormig. Bij de vrouwen is er een schier oneindige variatie aan uitvoeringsvormen, kleuren, materialen, prints, afwerkingen, versieringen, etc. De vrouwen hebben de memorabele eer om van de broek, van origine toch een mannelijk kledingstuk, een veelvoud aan keuze te hebben in vergelijking met de mannen. Damesbroeken zijn er in alle lengten, variërend van ultrakort (hotpants) tot oversized lang, zodat zelfs een hooggehakte schoen nog onder de broekspijpen schuil gaat. Ook de wijdte van de pijpen kent een ongelogelijke variatie, van ultraskinny (strak om het been) tot broekspijpen die elk zo wijd zijn dat ze voor een rok door kunnen gaan. En dan heb ik het nog niet eens over de schier oneindige keuze in kleuren, materialen, prints, versieringen, etc. De vrouwen hebben het mannelijke kledingstuk 'broek' overgenomen en hebben er ook nog eens een oneindig veel grotere keuze in.
Is dat erg? Welnee, helemaal niet. Het lijkt misschien alsof ik me beklaag, maar dat is absoluut niet zo. Het is alleen wel zo dat voor de mannen daarentegen een strakke normatuur geldt ten aanzien van wat mannen kunnen dragen. Mannen dragen sowieso vrijwel uitsluitend lange broeken. In de zomer dragen mannen ook wel kortere broeken, maar wat voor de man onder een korte broek verstaan wordt, is voor de vrouw nog alijd 3/4 lang. En dan nog zijn er hele volksstammen die vinden dat mannen geen korte broeken mogen dragen. In elk geval wordt het sowieso niet in de zakelijke etiquette getolereerd en is een korte broek dus een kledingstuk dat uitsluitend in de vrije tijd mag worden gedragen. Dan de wijdte van de pijpen. Echte skinny jeans zijn er sowieso niet, wat voor een man skinny is, is voor een vrouw al redelijk wijd. Mannen die skinny jeans dragen worden trouwens vaak nichterig gevonden. Wijde pijpen zijn er al helemaal niet, mannelijke broeken zijn in 95% van alle gevallen gewoon straight cut, met rechte pijpen dus. Mannenbroeken zijn altijd effen, nooit met een print, laat staan borduursels, studs, of andere versieringen. Tenslotte zijn mannenbroeken doorgaans alleen beschikbaar in rustige, veilige kleuren en met traditionele materialen zoals katoen.
Nee, voor de mannen is er niet zoveel te kiezen. De keuze zit hem in de nuances. Een overhemd met een subtiel printje aan de binnenkant van het revers. Wel of geen zakje op de borst. De vorm van de boord. Een luxe materiaal die een overhemd wat exclusiviteit en stijl meegeeft.
Geen wonder dat mannen zich niet voor mode interesseren. Er valt namelijk niet zo heel veel te kiezen. Als een man twee spijkerbroeken en twee nette broeken heeft, met daarbij 1 paar nette schoenen en 1 paar sneakers, dan heb je eigenlijk genoeg voor alle gelegenheden. Ik overdrijf nu wel wat, maar mijn punt is wel duidelijk denk ik.
Dat zie je ook terug in het winkelgedrag. Niet voor niets heeft vrouwelijk winkelen de naam dat manlief eindeloos veel winkels in en uit moet, en dan steeds uren moet wachten tot vrouwlief klaar is met passen. Mannen winkelen veel efficiënter. Als een man een broek gaat kopen, dan loopt hij de winkel in, trekt een broek uit het rek en gaat hem passen. Past hij, dan rekent hij af en vertrekt. Bij wijze van spreken dan. Dit staat in schril contrast met hoe vrouwen winkelen. Vrouwen kunnen eindeloos combineren, maar hebben ook eindeloos veel mogelijkheden om het fout te doen. Vrouwenmode is de hogeschool van de mode. Logisch dus dat vrouwen veel langer bezig zijn om uit die enorme berg keuzevrijheid de juiste combinatie te vinden. Voor mannen is er geen lol aan. Mannenkleding is erop gemaakt om zo universeel mogelijk inzetbaar te zijn. Je maakt niet zo snel fouten, het past al gauw bij elkaar. Mannen hoeven er dus ook niet zo over na te denken. Er zit dus ook geen uitdaging in het kopen van kleding, zoals bij de vrouwen wel het geval is.
Maar dan draai je het dus om. De stelling was: Mannen interesseren zich niet voor mode en daarom kunnen ze niet winkelen. Ik denk dat het andersom is. Er valt weinig te winkelen, en daarom heeft de man nooit geleerd om interesse te hebben in mode. Het hoort ook niet bij de mannenrol om interesse in mode te hebben. Dat is een ingesleten gedragspatroon, dat zichzelf versterkt. In de vorige bespiegeling constateerde ik al dat mannelijkheid vooral bepaald wordt door het ontbreken van vrouwelijkheid. Mannen die zich wel met mode bezighouden, worden uitgelachen of voor nicht versleten, want: mode is vrouwelijk. Het is onmannelijk om je daarvoor te interesseren. Een normale statusgerichte man laat dat dus wel uit zijn hoofd. Dat mannen niet kunnen winkelen en geen interesse hebben in mode is volgens mij dan ook het gevolg van aangeleerd gedrag. Mode is het domein van vrouwen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenIk moet nu eigenlijk toch echt wel naar bed, maar volgens mij ligt het nog weer anders.
BeantwoordenVerwijderenOm te beginnen heb je tegenwoordig een behoorlijk percentage mannen die heel goed gekleed gaan. Misschien soms wat standaard, maar ook standaard kun je goed gekleed gaan of toch net iets minder goed. Er staat dat 25% van de "onderzoekers" niet met mode bezig is, dat zal wel 'mannen' moeten zijn, maar dan is 75% wel met mode bezig en dat is best veel.
Mannen kleden zich door de bank genomen wat minder kleurrijk, sexy en wat behoudender dan vrouwen. Komt dat door de mannen of komt dat door het aanbod in de winkels?
Die winkels proberen te verkopen en die maakt het weinig uit wat ze precies verkopen. Het 'probleem' ligt dus echt niet bij die winkels, maar bij die mannen.
Hoe komt dat? Mannenkleding heeft een andere functie dan vrouwenkleding. Als man probeer je serieus en belangrijk over te komen. Je kleding moet je woorden kracht bij zetten.
Als vrouw kun je tegenwoordig verschillende rollen spelen. Je kunt zakelijk en belangrijk willen overkomen. Je kunt ook meer als vrouw willen overkomen. In dat laatste geval mag je mooi en eventueel zelfs een beetje sexy zijn op een ingetogen manier. In die laatste rol is kleding een belangrijk hulpmiddel.
Op het moment dat je als man die sexy vrouwenrol gaat spelen, doe je iets dat je als man beslist niet geacht wordt te doen. Het past niet bij de ernst van die mannenrol. Als travestiet heb ik dat wel gedaan (en doe ik dat soms een enkele keer nog wel), maar daarmee beschadig je je mannelijke imago (in ieder geval in de ogen van andere mannen en vrouwen die met de mannen mee willen doen). Je bent niet langer een echte man, niet langer een normale man, maar iemand die opzettelijk afwijkt van de norm. Een fout iemand dus.
Bij 'gewone' travestieten en 'gewone' transen zie je dat ze wel 'vrouw' willen zijn, maar dat ze moeite hebben met een al te vrouwelijke 'vrouw'. Voor een belangrijk deel zal dat wel een kwestie van conditionering zijn, maar voor een ander deel heeft het volgens mij ook met het taboe te maken.
Transseksuelen denken de wereld vaak verdeeld in 'mannen' en 'vrouwen'. Medici denken door hun opleiding ook vaak in zulke binaire termen. In de sociale werkelijkheid is de dimensie man--vrouw een glijdende schaal. Je hebt vrouwen die heel vrouwelijk zijn en vrouwen die zo mannelijk zijn, dat je ze aanziet voor man. Voor mannen geldt ook zoiets.
Het travestie-taboe houdt in dat je als man niet onnodig vrouwelijk mag zijn. Een klein beetje vrouwelijk is een minder grote overschrijding van dit verbod dan een man die het waagt erg vrouwelijk over te komen.
Dit punt werd vandaag nog door een goede bekende van mij bevestigd. Dat ik mij voor een officiële gelegenheid als vrouw wil kleden: ok. Maar dat ik bij zo'n gelegenheid probeer een stapje verder te gaan en probeer een soort Gaga-uiterlijk neer te zetten, dat gaat te ver.
Tegelijkertijd krijg je in het uitgaansleven precies de omgekeerde reacties omdat ze daar alleen dat uiterlijk zien, dus geen last hebben van je mannelijke status. Ze vermoeden natuurlijk wel iets, maar wat je niet ziet, is er in dat geval niet.
In het omgekeerde geval is wat men niet ziet er echter opeens levensgroot wel.
Het probleem is dus niet dat er geen (vrouwelijke) kleding is voor mannen. Die is er in mijn ervaring genoeg.
Het probleem is dat ons idee van 'man' volledig strijdig is met het idee van echte 'vrouw', terwijl omgekeerd een vrouwelijke vrouw gerust de rol van een echte man mag spelen. Dus een prachtig fotomodel als straaljagerpiloot vinden we wel apart en leuk. Maar een straaljagerpiloot die fotomodel is in een lingerie-advertentie, riskeert zijn baan.
Kun je dat een 'ingesleten gedragspatroon' noemen? Ik denk dat het vooral een idee in ons hoofd is over hoe mannen behoren te doen en te zijn. Een stereotiep dus. Een man die niet voldoet aan dat stereotiep heeft op termijn helaas een groot probleem.
De stelling was dat mannen bij kledingaankopen onzeker zijn en graag vertrouwen op hun (vrouwelijke) partner omdat ze er zelf te weinig verstand van hebben.
VerwijderenMijn analyse is er alleen op gericht om te beredeneren waar dat vandaan komt. Wat je schrijft klopt volledig, maar raakt de kern van het verhaal niet, ben ik bang.
Let wel: We hebben het hier over mannen die mannenkleding kopen, niet over transgenders of mannen die er vrouwelijk uit willen zien.
Kijk, Volgens het artikel is 40% van de mannen onzeker over hun kledingaankopen. Dat is meer dan die 25% die niet modebewust zijn. Zelfs als die 25% volledig binnen die 40% valt, is 15% van de mannen die wel modebewust zijn dus toch onzeker en mogelijk niet ter zake kundig. Maar eigenlijk ben ik geneigd om te denken dat die 40% vooral gezocht moet worden onder die 75%. Degenen die niet modebewust zijn maken zich er waarschijnlijk ook geen zorgen over, die trekken gewoon aan wat ze zelf prettig vinden. Ik ken toevallig een aantal mannen van dat kaliber. Als mannen hun vrouw om assistentie vragen, zijn ze op zijn minst bezig om goed voor de dag te komen, en horen ze vermoedelijk dus bij die 75%. Van die 75% mannen die wel modebewust is, is dus mogelijk 40% volgens eigen zeggen niet ter zake kundig of onzeker.
Het voorbeeld heb ik toevallig vandaag nog gezien: een jongeman die er prima en modieus uit ziet, vraagt steevast advies aan zijn moeder en als die niet beschikbaar is maakt hij een foto van de kleding van zijn keuze en vraagt via WhatsApp of Twitter aan zijn vriendin of die combinatie eigenlijk wel kan. Hoewel hij uiterst modieus en goed gekleed is heeft hij totaal geen gevoel voor welke kleuren wel en niet bij elkaar passen. Hij is dus wel modebewust, maar niet ter zake kundig en daardoor onzeker.
De vraag is: waar komt die onzekerheid vandaan? Waarom zijn die mannen niet ter zake kundig?
Dat mannen goed gekleed kunnen gaan, klopt, maar dat het vaak nogal standaard is klopt ook. Lijkt me ook logisch: als je er geen verstand van hebt kies je iets veiligs en vertrouwds, en dus iets standaards. De jongeman in kwestie lost het op door te werken met bekende combinaties. Die broek met die bloes en dat paar schoenen, daarvan weet hij dat het een goede combinatie is. Daarover hoeft hij dus geen advies te vragen. Maar vraag niet om de bloes uit de ene combinatie te combineren met de broek uit de andere combinatie, want dan weet hij het niet meer en dan moet hij advies vragen. Kijk, je kunt dan best goed voor de dag komen, maar ondertussen ben je dus onzeker en niet ter zake kundig.
Het heeft inderdaad te maken met de mannenrol en de functie van kleding daarin. Wat dat betreft heb je volkomen gelijk dat het niet aan de winkels ligt, maar aan de mannen zelf. Ik zeg ook niet dat mannen de vrouwenrol moeten spelen, of dat er meer vrouwelijke kleding in de rekken moet komen voor mannen. Je hebt gelijk: dat loopt voor geen meter. Maar dat is ook niet de discussie.
De discussie was: Mannen die mannenkleding kopen zijn daar vaak onzeker over en laten het vaak aan hun vrouw over. Mijn vraag is dus: hoe komt dat? Mijn hypothese: Door a) desinteresse en b) éénvormigheid die niet uitnodigt tot het ontwikkelen van die interesse. Dat die éénvormigheid voortkomt uit de beperkte mannenrol en de functie die de kleding daaarin vervult, is mij helder. Dat punt staat niet ter discussie, maar dat is natuurlijk wel het onderliggende mechanisme.
P.S. Een stereotiep is toch niets anders dan een ingesleten gedragspatroon? Of zie ik dat verkeerd?
Nog een toevoeging: Mannen die wel modebewust zijn, doen dat volgens mij vooral om er goed uit te zien, niet omdat ze er echt interesse in hebben. Bij vrouwen zie je dat die het vaak juist wel erg leuk vinden om met mode bezig te zijn; bij mannen mis ik dat. Mannen zien het vooral als een middel dat ze gebruiken om hun doel te bereiken. Het doel is: er goed uit zien. Maar ze hebben er dus geen kennis van. Mannen gebruiken mode dus instrumenteel.
VerwijderenVergelijk het met autorijden. Daarvoor hoef je ook de onderliggende techniek niet te begrijpen om die toch te kunnen gebruiken. Met mannen en mode werkt het volgens mij ook ongeveer zo. Ze gebruiken het zonder te weten hoe het precies werkt. Daar hebben die mannen dus vrouwen voor nodig. Vrouwen willen die onderliggende techniek bij mode vaak juist wel begrijpen. Vrouwen groeien daar ook veel meer mee op. Mode neemt in de pubertijd bij de meisjes een heel andere, veel prominentere plaats in dan bij de jongens.
De onderliggende reden is naar mijn idee dan ook dat mode niet echt in het domein ligt van mannen.
Treintje: "De onderliggende reden is naar mijn idee dan ook dat mode niet echt in het domein ligt van mannen."
BeantwoordenVerwijderenHoe toets je dat?
Mannen hebben minder interesse in kleding dan vrouwen in het algemeen. Wat is de oorzaak daarvoor? Weten we niet.
Als je denkt dat je een echte oorzaak hebt, moet je die kunnen toetsen, lijkt me. Nu lijkt het een beetje een pseudo-verklaring. Ik eet. Waarom eet ik? Omdat ik honger heb. Het gegeven dat ik honger heb, leiden we af uit de waarneming dat ik eet.
In totaal heb je dus slechts 1 waarneming en veronderstel je de oorzaak. Dat is lekker gemakkelijk en veilig, want op die manier heb je nooit ongelijk. Maar op die manier kom je ook nooit verder omdat je in feite in een kringetje rond praat.
Laat ik er een 'waarneming' tegenover zetten. Thaise ladyboys zijn een groot deel van de dag dat ze niet met (seks)werk zijn, bezig met hun uiterlijk.
Dit zijn dus biologische mannen, ze spelen de vrouwenrol, maar niet alleen dat, ze nemen ook die grote belangstelling en drive van vrouwen voor uiterlijk over.
Kennelijk is die belangstelling dus niet sekse-specifiek, maar afhankelijk van de rol die je speelt of probeert te spelen.
Andere waarneming: gewone m-v transgenders hebben wel belangstelling voor dameskleding, maar missen die drive voor het perfecte uiterlijk. Dus wel een drive voor dameskleding, maar niet of veel minder voor het perfecte uiterlijk.
Ook dit klopt met bovenstaande. Dameskleding speelt bij gewone transgenders een heel specifieke rol, terwijl het uiterlijk zoals dat door andere waargenomen wordt, een veel kleinere rol speelt.
Hier heb je dus 2 voorbeelden waarin biologische mannen wel een gigantische gedrevenheid voor uiterlijk aan de dag leggen of dat doen voor (dames)kleding.
Het idee dat mannen zich van nature niet zouden interesseren voor mode en uiterlijk, klopt dus niet.
Op dezelfde manier interesseren lang niet alle vrouwen zich voor mode omdat het als het ware niet past bij de rol die ze willen spelen.
Je betrekt het heel erg op transgenders, maar de stelling in het artikel ging over gewone, normale mannen. Volgens mij bedoelen we hetzelfde maar omschrijven we het anders.
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij bedoelen we allebei dit: De mate van interesse en gedrevenheid in het uiterlijk wordt bepaald door de rol die de man in kwestie speelt.
Ladyboys doen er veel moeite voor. Dat moet ook wel, omdat ze anders hun rol niet goed kunnen spelen. Hun uiterlijk is hun inkomen, dus moeten ze er tiptop uit zien. Het is niet zo dat ze dat graag willen, het is bittere noodzaak.
De doorsnee transgender doet er weinig moeite voor, omdat hij snel tevreden is. Hij wil juist wel heel graag, maar er hangt in feite niets van af. Dat is dus eigenlijk het tegenovergestelde van de ladyboy.
Voor gewone mannen ligt dat weer iets anders. Net als de ladyboys hebben gewone mannen ook een belang bij een goed uiterlijk.
Jij schreef daarover: "Als man probeer je serieus en belangrijk over te komen. Je kleding moet je woorden kracht bij zetten."
Kijk, dat klopt. Maar daar is mannenkleding ook op afgestemd. Een gewone man hoeft er dus lang niet zoveel moeite voor te doen om dat doel te bereiken. Verder luistert het naar mijn idee ook minder nauw.
Het hangt alleen af van de setting waarin je acteert. Gewoon op je werk? Casual of smart casual. Spijkerbroek of geklede pantalon met trui of overhemd, eventueel aangevuld met een colbert. E.e.a. afhankelijk van hoe formeel de bedrijfscultuur is. Loop een willekeurige kledingzaak binnen en trek iets passends uit het rek. Zakengesprek? Business, dus een pak. Ga naar Suitsupply en haal er eentje. Ben je erg gericht op status? Neem er dan één van Armani. Er zijn eigenlijk maar twee variabelen: het niveau van formaliteit en de kleurstelling.
De jongeman uit mijn voorbeeld is ook statusgericht, en wil dus goed voor de dag komen. Maar hij heeft blijkbaar nooit geleerd hoe kleur precies werkt en interesseert zich daar ook niet zo voor. Waarom zou hij ook? Hij heeft immers een persoonlijk adviseur en bereikt zijn doel zo ook wel.
Ik maak in mijn werk ook vaak iets soortgelijks mee. Je hebt altijd van die mensen die als vraagbaak bekend staan. Collega's weten die mensen altijd feilloos te vinden als ze naar een specifiek stukje kennis op zoek zijn.
Maar wat je ook ziet, is dat die mensen meestal helemaal niet geïnteresseerd zijn in kennisoverdracht. Ze willen alleen maar datgene horen waarmee ze verder kunnen. In de rest van je verhaal zijn ze helemaal niet geïnteresseerd.
Ik denk dus dat mannen van nature lui zijn, en zich niet meer inspannen dan strikt noodzakelijk is. Als we dat op mode betrekken, betekent dat dat mannen daardoor in de mannenrol niet echt leren om te spelen met mode. Met een beperkte inspanning kun je je doel bereiken dus waarom zou je meer moeite doen?
Die Thaise ladyboy moet er noodgedwongen veel meer moeite voor doen. Normale vrouwen ook, als ze tenminste een man willen paaien. Die leren dat dus wel, omdat het uiterlijk in de vrouwenrol veel belangrijker is. Vrouwen kunnen ook veel meer kanten uit met hun uiterlijk dan mannen, dus er komt ook meer inhoudelijke kennis bij kijken. Het luistert allemaal veel nauwer. Wil je daarin slagen, dan zul je dus die kennis op moeten doen.
Voor mannen speelt dat allemaal veel minder. Ik denk dat mannen gewoon niet echt leren om met mode bezig te zijn omdat ze met beperkte inspanning hun doel al kunnen bereiken. Zeker als moeder of partner een handje helpt.
De term 'van nature' is misschien wat ongelukkig gekozen. Maar daarmee bedoel ik dat het in de mannenrol dus niet zo noodzakelijk is om die kennis op te doen. Mannen leren dat dus niet 'van nature'. Ze leren het alleen als ze er echt actief mee aan de slag gaan, maar daar moeten ze dan wel een duidelijke reden voor hebben. In de mannenrol zie ik die reden echter niet zo snel.