Op nu.nl kom ik een artikeltje tegen, dat gaat over een onderzoek waaruit blijkt dat hoge hakken vrouwen aantrekkelijker maken voor mannen.
Dat is interessant. Hoge hakken maken vrouwen aantrekkelijker voor mannen. Interessant, omdat de onderzoeken elkaar op dit punt tegen lijken te spreken. Ik heb in het recente verleden namelijk ook een bericht gelezen over onderzoek waaruit het tegenovergestelde blijkt. Mannen zouden dan juist helemaal niet vallen op hakken.
Bij het onderzoek waren de hoofden niet zichtbaar. Alleen de benen en de heupen waren te zien. Ook werd er gebruik gemaakt van point-light display, een techniek waarbij de modellen worden voorzien van lichtgevende stippen op strategische plaatsen, zoals de gewrichten. Het model draagt zelf donkere kleding. Als het donker wordt gemaakt valt het model weg in de achtergrond, en blijven alleen de lichtgevende stippen zichtbaar. Op die manier wordt de beweging van het silhouet zichtbaar gemaakt. Die techniek wordt ook vaak gebruikt in animatiefilms en games, om de beweging van mensen over te brengen naar de computer, om daarmee de karakters in de film of game op een realistische manier te laten bewegen
Een panel van mannen én vrouwen zagen dus alleen de bewegende contouren van de modellen, en konden niet zien of het model op hakken of op platte schoenen liep. Ook konden ze niet zien of het model een man of een vrouw was. De modellen liepen op een loopband en werden gefilmd.
De toeschouwers kregen de film te zien en moesten vervolgens de modellen beoordelen op aantrekkelijkheid en vrouwelijkheid. Vrouwen die op hakken liepen scoorden ze in alle gevallen hoger dan vrouwen zonder hakken. Ook moesten de toeschouwers zeggen of ze een man of een vrouw dachten te zien. Vrouwen die op plat schoeisel liepen werden vaker voor een man aangezien. Omdat de hakken zelf niet te zien waren, en ook de bovenkant van het lichaam niet zichtbaar was, moet de hogere score dus voortkomen uit een andere lichaamshouding en beweging. Kennelijk ga je toch op een andere manier bewegen als je op hakken loopt. Dat blijkt ook uit het onderzoek, gemeten werden o.a. de stapfrequentie, de stapafstand, de heuprotatie, en nog een paar variabelen. Bij het dragen van hakken wordt de stapfrequentie hoger, de stapjes korter, en de rotatiehoek van de heupen groter. De modellen 'swingen' dus meer bij het lopen, en dat wordt geassocieerd met vrouwelijkheid.
Dat wisten we natuurlijk al lang, maar nieuw is dat die andere houding/beweging blijkbaar dus echt aantrekkelijker is voor mannen. Interessant. Het zijn niet de hakken, maar de lichaamshouding en vooral de bewegingen die het hem doen. Net zoiets als het wulpse buikdansen in oosterse culturen, of de westerse equivalent - paaldansen. Dat past dan weer perfect bij de traditionele vrouwenrol, namelijk het showen van het lichaam. En niet alleen het showen van het lichaam, nee: vrouwen verstaan de kunst om het lichaam te gebruiken als instrument om mannen mee te verleiden.
De vrouwenrol in optima forma.
Blijft apart dat het andere onderzoek, dat op een vergelijkbare manier werd uitgevoerd, tot een tegenovergestelde conclusie kwam. Bij dat onderzoek werd geen point-light display gebruikt, maar de overeenkomst is dat de schoenen zelf niet te zien waren. Welke van de twee onderzoeken moet je nu geloven? Het onderzoek van de University of Portsmouth waaruit blijkt dat mannen worden aangelokt door een vrouw op hakken, of dat eerdere onderzoek van de Northumbria University, waaruit het tegenovergestelde bleek?
Geen idee, maar Portsmouth spreekt me het meest aan. Het verklaart namelijk de functie van de hoge hak in duidelijke relatie tot de vrouwenrol, en dat vind ik best aannemelijk. Bij het onderzoek van Northumbria blijft het nut van hakken onduidelijk. Portsmouth lijkt ook degelijker en meer 'clean' te zijn, omdat het echt alleen maar ging om de beweging. Alle andere, mogelijk storende invloeden werden eruit gefilterd. Bij Northumbria waren de modellen zelf ook te zien, en dan heb je dus meer factoren die meespelen, zoals het uiterlijk. Verder lijkt het beoordelingssysteem van de laatstgenoemde wolliger omdat daarbij "op de reacties van de mannen werd gelet.". Het is dus niet duidelijk hoe de score tot stand kwam. Ook is niet duidelijk waar de mannen nu precies op reageerden.
Opvallend is dat onderzoeker Nick Neave van Northumbria hakken wel in verband brengt met aantrekkelijkheid middels non-verbale communicatie zoals lichaamshouding, beweging en dansen. Hij ontkracht met zijn onderzoeksresultaten dus zijn eigen stelling, zou je kunnen concluderen. Het onderzoek van Portsmouth ondersteunt dit echter wel. Ik houd het voorlopig dus maar even bij Portsmouth.
