Zoek de verschillen

Dat is de titel van een artikel in de Weekend bijlage van het AD. Het artikel - 2 pagina's groot - gaat over stellen (man en vrouw) die samen dezelfde kleding dragen.
George Maas heeft foto's gemaakt van identiek geklede man/vrouw stellen. Het gaat zonder uitzondering om stellen die gekleed in een stoer ANWB windjack, spijkerbroek en stevige wandelschoenen door George op de kiek zijn gezet. George gaat in deze Jut en Jul serie op zoek naar stellen, mensen die zeer individualistisch lijken te zijn maar ondertussen, als je ze bij elkaar op het Leidsche plein zet, een grote kudde blijken te vormen.

"Je moet wel heel erg diep verbonden zijn"zegt George Maas (52), die al 5 jaar lang bezig is met zijn serie van in het wild gefotografeerde gelijkgekleden. "Het is eigenlijk een heel radicale kledingkeuze, en het lijken ook vaak roestvrijstalen stellen, die ook nog sprekend op elkaar lijken."

De auteur, Mark Moorman, zet hiermee meteen de toon voor het artikel. In het artikel weidt hij verder over dit gegeven uit, en constateert dat de kledingkeuze van de stellen hun verbondenheid symboliseert. Ook meldt hij dat de meeste stellen 50-plus zijn, en dus jong waren in de jaren 70, toen de unisex kleding in de mode was. Pardon? Volgens mij is unisex nog steeds in de mode. Maar eigenlijk zie ik helemaal geen unisex op die foto's. Ik zie uitsluitend stellen die uitgesproken mannelijk gekleed zijn, in een windjack van de outdoor afdeling van de ANWB. Samen gekocht, in de opruiming aan het eind van het vorige seizoen. En omdat ze toch in de opruiming waren, hebben ze er meteen maar allebei één gekocht. Ze houden immers van wandelen, en die jassen zijn lekker warm als we samen gaan wandelen.

Unisex? M'n hola. Die kleding is helemaal niet unisex. Zonder uitzondering gaat het om stoere en warme kleding van de Outdoorafdeling van de ANWB, met een uitgesproken mannelijk karakter. Mannelijk gekleed dus, en dat kan ook omdat het voor vrouwen volkomen normaal is om je mannelijk te kleden. En om maar meteen met de term 'unisex' af te rekenen: Unisex kleding is in de basis altijd mannelijk. Ik heb tenminste nog nooit een unisex jurkje gezien, enkele experimentele verschijningen bij sommige modeshows op de catwalk daargelaten. Het zou pas echt aardig zijn als Maas identiek geklede stelletjes zou gaan zoeken waarvan de man dezelfde kleding als de vrouw aan heeft in plaats van andersom. Stellen met een vrouwelijke kledingstijl dus. Als Maas daar nu mee begint, heeft hij tegen de tijd van zijn pensioen misschien voldoende foto's verzameld om een halve pagina in het AD mee te vullen.

Maar op deze foto's zie ik dus helemaal geen dappere stellen die met hun radicale kledingkeuze een verbondenheid symboliseren. Welnee, ik zie vooral geëmancipeerde en praktisch ingestelde vrouwen die niet zo met hun uiterlijk bezig zijn, maar wel van wandelen houden, en ervan houden om dingen samen met hun man te ondernemen. Vrouwen die lid zijn van de ANWB, waar ze hun windjack en wandelschoenen kopen. Samen met hun man, dat dan weer wel.

In dezelfde weekend bijlage staan trouwens ook nog 3 pagina's vol met foto's en beschrijvingen van mensen die hun kledingkeuze baseren op een specifiek tijdperk, zoals de twenties, thirties, fifties of eighties. Van de 5 geïnterviewden zijn er 4 vrouw en is er slechts één man. Ik constateer weer dat mode vooral om vrouwen draait en dat mannen op modegebied duidelijk weer de tweederangsburgers zijn. Tot overmaat van ramp kan ik uit de foto van de man in kwestie nou niet echt duidelijk de tijdgeest herleiden, wat bij de dames in kwestie wel duidelijk zichtbaar is. Mannenmode is door de tijd heen dus blijkbaar vrij constant, en de mannenmode staat slechts zeer geringe variaties toe, zoveel wordt weer duidelijk. Maargoed, dat is natuurlijk niets nieuws.

Hoge hakken maken vrouwen aantrekkelijker

Op nu.nl kom ik een artikeltje tegen, dat gaat over een onderzoek waaruit blijkt dat  hoge hakken vrouwen aantrekkelijker maken voor mannen.

Dat is interessant. Hoge hakken maken vrouwen aantrekkelijker voor mannen. Interessant, omdat de onderzoeken elkaar op dit punt tegen lijken te spreken. Ik heb in het recente verleden namelijk ook een bericht gelezen over onderzoek waaruit het tegenovergestelde blijkt. Mannen zouden dan juist helemaal niet vallen op hakken.

Bij het onderzoek waren  de hoofden niet zichtbaar. Alleen de benen en de heupen waren te zien. Ook werd er gebruik gemaakt van point-light display, een techniek waarbij de modellen worden voorzien van lichtgevende stippen op strategische plaatsen, zoals de gewrichten. Het model draagt zelf donkere kleding. Als het donker wordt gemaakt valt het model weg in de achtergrond, en blijven alleen de lichtgevende stippen zichtbaar. Op die manier wordt de beweging van het silhouet zichtbaar gemaakt. Die techniek wordt ook vaak gebruikt in animatiefilms en games, om de beweging van mensen over te brengen naar de computer, om daarmee de karakters in de film of game op een realistische manier te laten bewegen

Een panel van mannen én vrouwen zagen dus alleen de bewegende contouren van de modellen, en konden niet zien of het model op hakken of op platte schoenen liep. Ook konden ze niet zien of het model een man of een vrouw was. De modellen liepen op een loopband en werden gefilmd.

De toeschouwers kregen de film te zien en moesten vervolgens de modellen beoordelen op aantrekkelijkheid en vrouwelijkheid. Vrouwen die op hakken  liepen scoorden ze in alle gevallen hoger dan vrouwen zonder hakken. Ook moesten de toeschouwers zeggen of ze een man of een vrouw dachten te zien. Vrouwen die op plat schoeisel liepen werden vaker voor een man aangezien. Omdat de hakken zelf niet te zien waren, en ook de bovenkant van het lichaam niet zichtbaar was, moet de hogere score dus voortkomen uit een andere lichaamshouding en beweging. Kennelijk ga je toch op een andere manier bewegen als je op hakken loopt. Dat blijkt ook uit het onderzoek, gemeten werden o.a. de stapfrequentie, de stapafstand, de heuprotatie, en nog een paar variabelen. Bij het dragen van hakken wordt de stapfrequentie hoger, de stapjes korter, en de rotatiehoek van de heupen groter. De modellen 'swingen' dus meer bij het lopen, en dat wordt geassocieerd met vrouwelijkheid.

Dat wisten we natuurlijk al lang, maar nieuw is dat die andere houding/beweging blijkbaar dus echt aantrekkelijker is voor mannen. Interessant. Het zijn niet de hakken, maar de lichaamshouding en vooral de bewegingen die het hem doen. Net zoiets als het wulpse buikdansen in oosterse culturen, of de westerse equivalent - paaldansen. Dat past dan weer perfect bij de traditionele vrouwenrol, namelijk het showen van het lichaam. En niet alleen het showen van het lichaam, nee: vrouwen verstaan de kunst om het lichaam te gebruiken als instrument om mannen mee te verleiden.

De vrouwenrol in optima forma.

Blijft apart dat het andere onderzoek, dat op een vergelijkbare manier werd uitgevoerd, tot een tegenovergestelde conclusie kwam. Bij dat onderzoek werd geen point-light display gebruikt, maar de overeenkomst is dat de schoenen zelf niet te zien waren. Welke van de twee onderzoeken moet je nu geloven? Het onderzoek van de University of Portsmouth waaruit blijkt dat mannen worden aangelokt door een vrouw op hakken, of dat eerdere onderzoek van de Northumbria University, waaruit het tegenovergestelde bleek?

Geen idee, maar Portsmouth spreekt me het meest aan. Het verklaart namelijk de functie van de hoge hak in duidelijke relatie tot de vrouwenrol, en dat vind ik best aannemelijk. Bij het onderzoek van Northumbria blijft het nut van hakken onduidelijk. Portsmouth lijkt ook degelijker en meer 'clean' te zijn, omdat het echt alleen maar ging om de beweging. Alle andere, mogelijk storende invloeden werden eruit gefilterd. Bij Northumbria waren de modellen zelf ook te zien, en dan heb je dus meer factoren die meespelen, zoals het uiterlijk. Verder lijkt het beoordelingssysteem van de laatstgenoemde wolliger omdat daarbij "op de reacties van de mannen werd gelet.". Het is dus niet duidelijk hoe de score tot stand kwam. Ook is niet duidelijk waar de mannen nu precies op reageerden.

Opvallend is dat onderzoeker Nick Neave van Northumbria hakken wel in verband brengt met aantrekkelijkheid middels non-verbale communicatie zoals lichaamshouding, beweging en dansen. Hij ontkracht met zijn onderzoeksresultaten dus zijn eigen stelling, zou je kunnen concluderen. Het onderzoek van Portsmouth ondersteunt dit echter wel. Ik houd het voorlopig dus maar even bij Portsmouth.